چشم در تاريكي

بعد از ۱۱ سال حضرت آقا از خواب بیدار شده، خمیازه ایی عمیق کشیده و در همان حالت خواب و بیداری افاضات فرموده اند که :بعله، 2 خرداد نه به کارگزاران بود !

باز هم خوبه حاج آقا بعد از این همه سال تا اینجای قضیه را فهمیده اند و جرات گفتنش را پیدا کرده اند. انشاءاله چندسال دیگر،باز هوشیاری و جسارت کار دستشان خواهد داد و مجددا" نطق خواهند فرمود و خلق اله را روشن خواهند کرد که چرا، ۲ خرداد با اینکه به فرموده ایشان نه به کارگزاران بود،ولی تمام گلوگاه های مهم اقتصادی،فرهنگی و سیاسی دولت ۲ خرداد، مفت و مجانی در تیول کارگزاران باقی ماند؟ و فرصت ها سوخت و سوخت.محض نمونه خواهند فرمود چرا وزارت ارشاد دولت ۲ خرداد ،به عطاءاله مهاجرانی از سران کارگزاران واگذار شد؟ کسی که درست قبل انتخابات ۲ خرداد ۷۶ مقالات مفصلی در خصوص  ریاست جمهوری مادام العمر هاشمی رفسنجانی ــ نظیر ریاست جمهوری پینوشه در شیلی،مبارک در مصر، صدام در عراق و... ــ منتشر کرد.و پس از تکیه زدن بر کرسی وزارت، وقاحت و  افسارگسیختگی فرهنگی را بدانجا رسانید که هنوز جامعه شاهد عوارض نامطلوب وزارت وی می باشد ــ دقت به فرمایید در وزارت ارشاد دولت احمدی نژاد و برخوردهای آن با اهالی فرهنگ و هنر این ملک نگون بخت،که بی شک بسیاری از رفتارها و برخوردهای فعلی، ریشه در شارلاتان بازی وزیر ارشاد کارگزارانی دولت ۲ خرداد دارد. ــ و این تازه یک برگ خشک از درخت پوسیده  ۲خرداد است.

            تفاوت " عدالت " با " ادالت " ،تفاوت مرگ و زندگی است.وقتی زمینه حضور با کمی سمپاتی اجتماعی و نوستالوژی توده ای برایت فراهم باشد،راحت خر می شوی. طرفه آنگاه یقین می کنی که تنها ناجی ملت و حتی جهان،شخص شخیص خودت هستی.آنوقت است که دیگر طرهات می فشانی که:"امام زمان است که این ملک را مدیریت می کند."این هیمنه قدرت است که عقل را تا این اندازه به زیر پا می آورد و بیچاره آلت دستی که نمی خواهد قبول کند آلت دست است. 

"بسط عدالت با تولید ثروت تحقق می یابد." خب این برای خودش حرفی است،گیرم علمی و درست.اما اینکه در زمانه ما تولید ثروت به چه شکل هایی و از چه راه هایی تحقق عینی می یابد،گمانم تنها خواجه شیراز،از آن بی اطلاع مانده باشد.

حرف خواجه شیراز شد،محض مشت و خروار،سری به شیراز بزنید و نحوه تولید ثروت در بخش زمین و مسکن را در نوشته جدید عبدالله خان شهبازی ،نگاهی بفرمائید. ـ استاد اخلاق،جناب حائری شیرازی! حداقل به شما این گمانها نمی رفت!!! ــ

و در آخر باز از شیراز، حضرت رهبر هم فرموده اند:"برقراری عدالت اجتماعی با تولید ثروت امکانپذیر است."  و در شرایط ما،این یعنی: و علی الانسان سلام.

  از باب یادآوری به همه وطن پرستان عزیز و همه کسانی که ایرانیان را یک سر و گردن از دیگران بالاتر می دانند عرض می کنم،در این بازی گوگل،خلیج فارس و پتیشن مربوطه.موضوع زیر مورد توجه واقع نشده است.

این آقا که توسط ایرانیان،از ایرانیان موفق جهان معرفی می شود نفر شماره یازده شرکت گوگل است.با یادآوری این موضوع و چند چیز کوچک دیگر از قبیل اینکه ایشان تغییر تابعیت نداده و خودش را هنوز ایرانی می داند و .... لطفا" یک نفر با زدن ایمیل،اصل موضوع را از ایشان تحقیق کند و ما را هم روشن بفرماید. 

مهم این است که ماهی را نگیری.اینکه چه طور ماهی را بگیری،تفاوتی در اصل موضوع ایجاد نمی کند.وقتی گفته می شود:"میزان رای ملت است." وضوح این گزاره در حد همان گزاره:"شنبه ماهی نگیرید." است. حال اگر هزار و یک حوضچه استصوابی برای گرفتن ماهی درست کنی،فرقی نمی کند،حکم را دور زده ایی.نیازی هم به حکم تحریم نیست.این از مکر روزگار است که سخره بر همه چیز چیرگی یافته است و دوره حکم دادن گذشته است.میزان مشارکت و درصدها،اجزایی از بدن تحریم است که بدون حکم از بطن مادر زمان خارج شده است.موجودی در حال تولد است،گرچه فکر یهودی همچنان چاله می کند،اما "...وکونو قردة خاسئین" در کمین یهودی گری است.

یهودی جماعت،با یهوه ( همان حضرت پروردگار ) قوم و خویشی محکمی دارند.(دقت بفرمائید،فرق یهود با یهوه،خیلی کم است!)نشانه های این قوم و خویشی هم کم نیست،مثلا"در تورات آمده که:)یک روز خود خدا می آد توی خیمه یعقوب،با یعقوب غذا می خوره،بعد از شب تا صبح با هم کشتی می گیرند.نزدیکی های صبح خدا کم میاره! و از یعقوب می خواد که پشت اونو به خاک نرسونه.یعقوب هم از این موقعیت اکازیون نهایت استفاده را می کنه و همونجوری که خدا رو روی پل نگه داشته بوده در عوض از خدا چندتا چیز می خواد.که مهمترینش این بوده که قوم یهود،امت برتر پروردگار باشند.خدا هم قبول می کنه!(

نتیجه این کشتی، اعتماد به نفس عجیبی به حضرات بنی اسرائیل می دهد.طوری که گاهی اوقات اصلا" خدا را عددی حساب نمی کردند.مثلا" وقتی موسی می خواهد به جنگ برود و از امت برگزیده می خواهد برای جنگ همراهیش کنند. خیلی راحت به او می گویند: ما اینجا دراز کشیده ایم،تو خودت با خدا برو با آنها بجنگ،ما بعدا" می آییم!حضرت موسی بنده خدا،خیلی از دست بنی اسرائیل عذاب کشید.هر جوری که تصورش را بکنید قوم یهود اون حضرت و حضرت پروردگارش را سرکار گذاشتند.من یکی دیگه از این شاهکارها رو براتون تعریف می کنم تا دستتون بیاید چی درست کرده این حضرت پروردگار! و آخرالزمان امت محمد به دست چه کسانی رقم می خورد!   

روز تعطیل یهودی ها شنبه است.که یهودی ها باید به کنیسه بروند و اعمال دینی به جا بیاورند. یهودی ها هم مثل مسلمانان شریعت _ دستورات دینی، مثل نماز.آداب و سنتهای تعریف شده از نظر شکل و محتوا و زمان و مکان_ سفت و سختی دارند البته برای کسانی که متشرع و حزب اللهی هستند! حضرت موسی سعی می کرد روز شنبه را برای عبادت قوم یهود جابیاندازد تا یهودی جماعت هر هفت روز هفته را دنبال دنیا نباشند و حداقل روز شنبه به فکر آخرت باشند. از طرفی خیلی از این جماعت ماهیگیر بودند و از اتفاق ماهی های رود نیل برخلاف روزهای دیگر که پیدایشان نبود،روزهای شنبه دستجمعی روی آب کارناوال و  ژانگولر راه می انداختند و دهان هرچه یهودی ماهیگیر بود را آب .ماهیگیرهای یهودی هم وقتی این اوضاع را می دیدند بی خیال نماز جمعه (ببخشید نماز شنبه) می شدند و همگی می رفتند ماهیگیری و صف نماز خلوت می شد. خدا هم به موسی گفت:بهشون بگو روز شنبه ماهیگیری ممنوع! اما مگر این جماعت زرنگ به این سادگی ها از این همه پول ماهی دست برمی دارد؟چکار کردند؟ خیلی ساده گفتند خیلی خب.ما روز شنبه ماهی نمی گیریم. ولی آمدند کنار رود،حوضچه هایی درست کردند و روز شنبه وقتی ماهی روی آب می آمدند و بازی می کردند آنها را به این حوضچه ها می کشاندند و  وقتی حوضچه از ماهی پر می شد راه خروجی آن را می بستند و روز یکشنبه ماهی ها را صید می کردند. و به این ترتیب،ترتیب حکم خدا را می دادند. البته خدا بعد اساسی ترتیب همه آنهایی را که اینطوری ماهی می گرفتند را داد و همه شان را به میمون تبدیل کرد!

به لطف سیاست های اقتصادی دولت محترم،کمک و همفکری دوستان نادان و کمکهای خیلی بیشتر دشمنان سیاستمدار و گرگ های اقتصادی داخلی و خارجی،وضعیت اقتصادی کشور در حال رسیدن به یک ثبات دائمی برای اکثریت هشتاد درصدی است که وضعیت درآمدی شان تقریبا" ثابت و یا بسیار عقب تر از رشد قیمت کالا ها و خدمات است. اختلاف میزان درآمد اکثریت جامعه با رشد قیمت ها در سه سال اخیر به قدری نجومی گردیده که حداقل برای مدتی طولانی بیشتر مردم را از تحرک و ارتقاء وضع معیشتی دور نگاه خواهد داشت.به عبارت بهتر،آنقدر سطح قیمت ها از درآمدها بالاتر رفته است که دیگر جایی برای بالاتر رفتن قیمت ها نمانده است.

همین موضوع به شدت جامعه را از نظر روانی به سوی بحران و آشوب سوق خواهد داد.اکثریتی که توان بدست آوردن منابع مالی سرگردان دولتی یا رانت را ندارند در وضعیت سکون قرار گرفته و این موضوع همبستگی عمومی برای تحرکات اجتماعی تحول خواهانه را در گستره هایی به غیر از میدان های تلاش برای رشد اقتصادی یا بهبود مسالمت آمیز شرایط سیاسی جستجو خواهد کرد. ـ غارت فروشگاه رفاه، در شب اعلام سهمیه بندی بنزین در سال ۸۶ نمونه ای از این پدیده به شمار می رود.ـ

با یک مثال دیگر موضوع شفاف تر خواهد شد.گرانی و رشد قیمت ها در بخش مسکن از اواسط سال ۸۵به این سو به قدری وحشتناک بوده است که همگان بدان اعتراف دارند. این افزایش به حدی است که جابجایی خانوارها را از محلات فقیرنشین به محلات متوسط و همچنین از محلات متوسط به محلات مرفه را،تقریبا"غیرممکن ساخته است. ـ این تقریبا" برای آن اقلیت ۲۰ درصدی است که به رانت و ثروت های بادآورده دسترسی خواهند داشت ـ.برای مثال در شهر اصفهان،خانواده هایی که در بخش متوسط نشین شهر مثل بخش عمده حاشیه شمالی زاینده رود سکونت دارند،دیگر توان جابجایی و سکونت در مناطق مرفه شهر ( محله های مردآویج،چهارباغ بالا، کوی امام صادق و حاشیه جنوبی زاینده رود) نخواهند داشت.و این عدم توانایی تغییر وضعیت رفاهی و طبقه اجتماعی از راه های مشروع و سالم،به شدت جامعه را به سمت قطبی شدن،سوق خواهد داد. و جامعه ناچار در آستانه بحران فراگیر قرار خواهد گرفت. 

 پیش غذا : لیبرالیسم سیاسی، پلورالیسم فرهنگی، بعلاوه فروش سربازی به مدت ۸ سال.

غذای اصلی: رادیکالیسم سیاسی، دگماتیسم فرهنگی، بعلاوه عدالت محوری اقتصادی به مدت ۴ سال(حداکثر)

دسر: در حال آماده سازی.